1 2 3 4

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Europa inwestująca w obszary wiejskie.

Współfinansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach Osi 4 LEADER Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju.

Miejscowości

Wiadomości

Wilk (Canis lupus) jest ssakiem drapieżnym, największym przedstawicielem rodziny psowatych. Zamieszkuje duże kompleksy leśne. W Polsce żyje głównie w województwach: podkarpackim, małopolskim, podlaskim. Samiec zwany basiorem osiąga wymiary: głowa i tułów 105-150 cm, ogona 30-50 cm, wysokość w kłębie; waga 40-50, czasami dochodzi do 80 kg. Samica (wadera) osiąga rozmiary: głowa i tułów 97-124 cm, ogona 30-50 cm, wysokość w kłębie 70-90 cm. Waga 30-40 kg. Pokryty jest długą sierścią o płowej barwie.

Do życia potrzebuje średnio ok. 1, 3 kg mięsa dziennie (wraz z kośćmi i skórą). Jednorazowo może zjeść 10 kg mięsa. Poluje na zwierzęta kopytne: jelenie, łosie, sarny, dziki. Niekiedy atakuje zwierzęta gospodarskie głównie owce, rzadziej bydło i konie. Atakuje sztuki osłabione i chore. Celem zdobycia pożywienia pokonuje dystans 40-70 km. W ciągu nocy jest w stanie pokonać nawet 160 km. Nie gardzi padlina oraz drobnymi zwierzętami, ptakami, płazami, owadami i mięczakami. Wilki ciągle się przemieszczają, jedynie w okresie wychowu młodych przebywa dłużej w tym samym miejscu. Zimą łączy się w stada, którymi przewodzi stary doświadczony samiec. Ruja zwana cieczką przypada od grudnia do marca. Ciąża trwa od 60-65 dni. Wadera rodzi 4-7 młodych. Przez okres szczenięcy są one pod opieką obojga rodziców. Dojrzałość płciową osiągają po upływie dwóch lat. Wilki żyją od 12 do 16 lat.
W Polsce pod całkowitą ochroną.

Piotr Kutiak
www.przewodnik-bieszczady.pl

Lis (Vulpes vulpes) jest najpospolitszym krajowym drapieżnikiem z rodziny psowatych. Za swoją ostoję najczęściej wybiera lasy śródpolne. Cechą charakterystyczna budowy jego ciała jest wydłużony tułów, głowa o ostro zakończonym pysku i trójkątne uszy. Posiada krótkie kończyny. Przednie i pięciu palcach i tylne o sześciu palcach. Ogon zwany kitą jest długi i puszysty o białym zakończeniu. W górnej stronie ogona , 5-6 cm od nasady, znajduje się gruczoł zapachowy. Wierzch ciała jest rudawy, spód biały, uszy i dolna część kończyn ciemne. Zmienność ubarwienia jest bardzo duża. Lis jest zwierzęciem wszystkożernym. Podstawą jego diety stanową małe gryzonie. Żywi się również owadami, ślimakami, ptakami, padliną, jagodami i innymi owocami, rzadziej zającami lub królikami. W pobliżu osad ludzkich odwiedza regularnie śmietniki i wysypiska.

Piotr Kutiak
www.przewodnik-bieszczady.pl

 LIS(Vulpes vulpes) M.Strusiewicz 0063

Artykuły

Atrakcje w Dorzeczu Wisłoka

Ciekawe miejsca w Dorzeczu Wisłoka

Cerkwie, koscioły i cmentarze w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki turystyczne w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki rowerowe w Dorzeczu Wisłoka

Zabytki w Dorzeczu Wisłoka

Fauna w Dorzeczu Wisłoka

Flora w Dorzeczu Wisłoka

Filmy VIDEO HD

 

Kontakt

Beskidzki Portal Turystyczny wdorzeczuwisloka.pl Redaktor Naczelny Maciej Dufrat 502 920 384
 Potrzebujesz reklamy? ZADZWOŃ502 920 384