1 2 3 4

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Europa inwestująca w obszary wiejskie.

Współfinansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach Osi 4 LEADER Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju.

Miejscowości

Wiadomości

Mieniak tęczowiec – klejnot polskich lasów, kojarzył mi się zawsze z barwnymi opisami motyli występujących w lasach deszczowych, które z pasją opisywał Arkady Fiedler. Realizując swoje pasje entomologiczne, niejednokrotnie śledziłem szybki lot tego pięknego motyla. Zdarzało się, że przysiadał mi na zroszonych potem nogach ramionach podczas moich górskich wędrówek. Spijał swoją długa trąbką wydalone przez pory skórne związki soli. Posilał się moim trudem. Staram się nie płoszyć przysiadających na skórze motyli. Mogę wtedy z kilkunastu centymetrów podziwiać przez chwile ich ulotne piękno. Tworzący się przez tą ulotną chwilę związek (kilkusekundowy komensalizm) udało mi się uchwycić na zdjęciu.

100 2902
Mieniak tęczowiec (Apatura iris)jest motylem dziennym z rodziny mieniakówatych. Spotyka się go na obrzeżach lasów liściastych i mieszanych. Wybiera bardzo często stanowiska ekotonowe sąsiadujące z łąkami, pastwiskami, w pobliżu niewielkich cieków wodnych. Jest dużym krajowym motylem o rozpiętości skrzydeł 60-75 mm. Skrzydła samców są z wierzchu czarnobrunatne, z granatowym połyskiem. Dla odmiany czarnobrunatne skrzydła samic sa rzeczonego połysku pozbawione. Mieniące się w słońcu barwy skrzydeł samców stały się przyczynkiem do ich polskiej nazwy. Cechą charakterystyczną omawianego gatunku jest czarna plamka (bez pomarańczowej obwódki) na przednich skrzydłach, na tylnych odnajdziemy białą przepaskę. Owady dorosłe spotykamy od końca czerwca do początku sierpnia, poszukują one soku z wyciekających z ran na drzewach oraz płynów zawartych w gnijących substancjach i odchodach zwierzęcych.

Piotr Kutiak
www.przewodnik-bieszczady.pl

Listkowiec cytrynek (Gonepteryx rhamni) zwany również latolistkiem cytrynkiem jest prawdziwym bieszczadzkim zwiastunem wiosny. Można go spotkać w ogrodach, parkach, na polanach i obrzeżach lasów w pierwszych dniach marca a nawet w lutym (przy dodatniej temperaturze). Zimuje w dziuplach, szczelinach skalnych i opadłych liściach, stąd jego nazwa rodzajowa. Nazwa gatunkowa omawianego gatunku wywodzi się od cytrynowego zapachu jaki wydzielają jego skrzydła.

100 1360

Pospolity na terenie całych Bieszczadów. U listkowa bardzo łatwo można odróżnić płeć: skrzydła samców są cytrynowożółte, samic zielonkawobiałe. Rozpiętość skrzydeł z charakterystycznymi pomarańczowymi plamkami wynosi 48-55 mm. Larwy żerują na szakłaku lub kruszynie. Są smukłe, zielone z jasnymi paskami wzdłuż boków ciała. Rozwijają się zależnie od otaczających je warunków, od 3 do 7 tygodni. Wygryzają otwory w liściach, a następnie zjadają całą blaszkę. Larwa pięciokrotnie przechodzi przez proces linienia, powiększając cyklicznie swoje rozmiary. Po przepoczwarzeniu w lipcu na świat przychodzą motyle, które jesienią ukrywają się w opadłych liściach.

Piotr Kutiak
www.przewodnik-bieszczady.pl

 DSC09996

Paź żeglarz (Papilio podalirius) jest jednym z najładniejszych polskich motyli. Reprezentuje rodzinę paziowatych. W Polsce należy do rzadkości. Występuje w południowej i środkowej części Polski. Od swojego krewniaka, pazia królowej, odróżnia się jaśniejszymi skrzydłami. Są one żółte z czarnymi, klinowato zwężającymi się pręgami. Ich rozpiętość dochodzi do 75 mm. Tylna para skrzydeł ozdobiona jest wypustkami, na których brzegu znajduje się czerwono-czarna plamka.

DSC05897
Gąsienice pazia żeglarza żerują głównie na krzewach i drzewach owocowych, m.in. na śliwach i jabłoniach, a także tarninie i głogu. Jest gatunkiem wymierającym z powodu wycinania żywopłotów oraz stosowania chemicznych środków do zwalczania owadów. Jest motylem chronionym. W Bieszczadach jest wiele miejsc gdzie można natknąć się na pazia żeglarza, praktycznie spotyka się go w wielu miejscach w dolinie Sanu i Osławy. Zdjęcia omawianego motyla pochodzą z parki miejskiego oraz z Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.

 DSC05900

Artykuły

Atrakcje w Dorzeczu Wisłoka

Ciekawe miejsca w Dorzeczu Wisłoka

Cerkwie, koscioły i cmentarze w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki turystyczne w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki rowerowe w Dorzeczu Wisłoka

Zabytki w Dorzeczu Wisłoka

Fauna w Dorzeczu Wisłoka

Flora w Dorzeczu Wisłoka

Filmy VIDEO HD

 

Kontakt

Beskidzki Portal Turystyczny wdorzeczuwisloka.pl Redaktor Naczelny Maciej Dufrat 502 920 384
 Potrzebujesz reklamy? ZADZWOŃ502 920 384