1 2 3 4

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Europa inwestująca w obszary wiejskie.

Współfinansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach Osi 4 LEADER Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju.

Miejscowości

Wiadomości

Późnobarokowy kościół św. Wawrzyńca w Rymanowie został wybudowany w latach 1779-1781. Świątynia znajduje się w południowej części rynku. Budowlę zaprojektował malarz i budowniczy Antoni Stroiński z inicjatywy wojewody wołyńskiego, Józefa Ossolińskiego. Świątynię konsekrowano w 1798 roku.

Budowla jest murowana, kamienna, otynkowana, jednonawowa. Dwuprzęsłowe prezbiterium zwraca się na południe. Zamyka się trójbocznie. Prezbiterium łączy się z zakrystią i skarbczykiem od wschodu, zaś od zachodu z drugą zakrystią z przedsionkiem. Trójprzęsłowa nawa kościoła jest szersza od prezbiterium. Zarówno wnętrze prezbiterium, jak i nawy podzielono parzystymi pilastrami, które służą jako podpora belkowania z gzymsem przełamującym się na osi pilastrów. Pomiędzy pilastrami w nawie znajdują się arkadowe wnęki zaołtarzowe. Tęcza zamyka się łukiem półkolistym.

Nawa, prezbiterium i piwnice z korytarzami mają sklepienie kolebkowe z lunetami. Z kolei zachodnia zakrystia i przedsionek pod wieżą nakryte są sklepieniem kolebkowo-krzyżowym. Nad nawą znajduje się ażurowa, wieloboczna sygnaturka na wieżyczkę. Nawę i prezbiterium pokrywa dwuspadowy dach, zakrystię – dach pulpitowy, zaś kaplicę – kopuły z sześciobocznymi latarniami z daszkami namiotowymi. Jednokondygnacyjna fasada ujęta jest w pary pilastrów, które maja jońskie głowice z girlandami. Zakańcza ją trójkątny szczyt. Na osi umieszczono wnękę zamykającą się łukiem segmentowym. W niej znajduje się kamienny portal z kluczem. Nad nim widnieje stiukowa płaskorzeźba z insygniami papieskimi. Wyżej, nad nią z kolei klasycystyczna rzeźba z 1779 roku z przedstawieniem wręczenia kluczy św. Piotrowi. W szczycie umieszczono Topór - herb Ossolińskich. We wnękach ścian bocznych części frontowej znajdują się kamienne, uszate portale z kluczami. Podobne znajdziemy również w środku świątyni.

We wnętrzu kościoła można zobaczyć ołtarz główny autorstwa snycerza z Lubatowej, Józefa Aszklara, który wykonał również figury św. Piotra i Pawła. W centrum znajduje się Pieta ofiarowana przez Władysława Jagiełłę parafii. Zasuwę Piety zdobi obraz św. Anny „nauczającej Marię” z 1865 roku. Późnobarokowe ołtarze boczne z XVIII wieku znajdują się przy tęczy. Ołtarze są jednokondygnacjowe ze zwieńczeniami zebranymi w woluty i pilastry. W lewym można zobaczyć rzeźbę św. Kazimierza, zaś w prawym św. Pawła Pustelnika i św. Jacka. Rzeźby datuje się na lata 1779-1781. Obrazy z ołtarzy przedstawiają św. Józefa, św. Stanisława Kostkę, św. Franciszka i Matkę Boską Różańcową. Wszystkie pochodzą z 1865 roku.

XVIII-wieczne ołtarze boczne w nawie głównej są jednokondygnacjowe ze zwieńczeniami oraz parami kolumn, które dźwigają belkowanie z przerwanymi przyczółkami. Rzeźby w obydwu ołtarzach to św. Izydor, św. Roch, św. Michał, św. Wojciech i św. Stanisław (z XX wieku). Obrazy przedstawiają: „Spotkanie świętych Piotra i Pawła”, „Świętych biskupów Stanisława i Wojciecha”.

Wschodnia kaplica przylegająca do nawy jest pod wezwaniem Jezusa Ukrzyżowanego, natomiast zachodnia pod wezwaniem Matki Boskiej. Kaplice powstały na planie pięcioboku. Ich wnętrze jest owalne. Nakrywają je spłaszczone kopuły w kształcie elipsy. Ściany kaplic również zdobią pilastry. We wschodniej kaplicy znajduje się dolna część dawnego ołtarza głównego, połączona z tabernakulum. W kaplicy zachodniej umieszczono renesansowy, marmurowy nagrobek slipingowy rodziny Sienieńskich z inskrypcją wiersza Mikołaja Reja „Na groby” z około 1580 roku. Nagrobek, który zdobią rzeźby z alabastru wykonał lwowski rzeźbiarz, Herman Hutten-Czapka.

Na ścianach znajdują się epitafia inskrypcyjne z czarnego marmuru: Józefa hr. Ossolińskiego, ks. Wincentego Rawicza-Giebułtowicza, Zofii z Signiów Skórskiej i Wojciecha Sołtysika.

W kościelnym inwentarzu można znaleźć: późnobarokowe, drewniane lichtarze z XVIII wieku, klasycystyczne, cynowe lichtarze z przełomu XVIII i XIX wieku, klasycystyczną wieczną lampę z I połowy XIX wieku, haftowane ornaty (jeden podarowała Anna Stadnicka w 1715 roku).

Część frontowa przechodzi w wieżę, która została odbudowana w 1948 roku po tym, jak ucierpiała w czasie działań wojennych. Dół wieży jest murowany, na narożnikach ma pilastry, zaś góra jest drewniana, przepruta czterema arkadami, w narożnikach ma wazony. Wieża jest pokryta namiotowym dachem podbitym blachą.

Pod kościołem znajdują się piwnice, korytarze i owalna krypta grobowa nakryta żaglastym sklepieniem. W niej umieszczono kamienny sarkofag Józefa Ossolińskiego z 1780 roku.

Drzwi wraz z okuciami, zamkami i rokowymi ornamentami pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Michalak J., „Rymanów, Rymanów Zdrój i okolice”, Krosno 1998,

Kiryka F.(red.), „Rymanów. Dzieje miasta i Zdroju”, Rymanów 1985.

 

 {nomultithumb}

 

Artykuły

Atrakcje w Dorzeczu Wisłoka

Ciekawe miejsca w Dorzeczu Wisłoka

Cerkwie, koscioły i cmentarze w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki turystyczne w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki rowerowe w Dorzeczu Wisłoka

Zabytki w Dorzeczu Wisłoka

Fauna w Dorzeczu Wisłoka

Flora w Dorzeczu Wisłoka

Filmy VIDEO HD

 

Kontakt

Beskidzki Portal Turystyczny wdorzeczuwisloka.pl Redaktor Naczelny Maciej Dufrat 502 920 384
 Potrzebujesz reklamy? ZADZWOŃ502 920 384