1 2 3 4

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Europa inwestująca w obszary wiejskie.

Współfinansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach Osi 4 LEADER Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju.

Miejscowości

Wiadomości

Dorzecze Wisłoka

Dorzecze Wisłoka (24)

piątek, 01 maj 2015 09:48

Cmentarz w Puławach

Napisane przez

Jedyną pozostałością po dawnych łemkowskich mieszkańcach Puław jest cmentarz z wieloma starymi nagrobkami, które zostały wykonane z kamienia. Prawdopodobnie powstały one w ośrodku kamieniarskim w Klimkówce. Na cokołach umieszczano płyty albo podwójne krzyże charakterystyczne dla katolicyzmu obrządku wschodniego (podwójnie belkowane z Chrystusem lub podwójnie belkowane z ukośną poprzeczką). Cmentarz w części jest jeszcze ogrodzony murem z kamienia rzecznego. Nagrobki otaczają stare drzewa.

Na podstawie:

Michalak J., „Rymanów Zdrój i okolice”, Krosno.

 {nomultithumb}

 

środa, 08 kwiecień 2015 12:28

Dawna cerkiew w Sieniawie

Napisane przez

Dawna greckokatolicka cerkiew w Sieniawie pod wezwaniem Narodzenia Matki Boskiej pełni obecnie funkcję kościoła rzymskokatolickiego pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej. Cerkiew jest położona na cmentarzu grzebalnym w pobliżu jeziora. Otacza ją mur z kamienia łamanego.

 

Świątynię wybudowano w 1874 roku. Gruntowny remont przeprowadzono w 1972 roku. Jest to drewniany obiekt o konstrukcji zrębowej, usytuowany na kamiennym podmurowaniu. Świątynia jest trójdzielna. Jej prostokątne prezbiterium zwraca się w kierunku południowym. Od wschodu z prezbiterium łączy się prostokątna zakrystia. Nawa również ma kształt prostokąta. Jest też szersza niż prezbiterium. Od północy przylega do niej węższy, prawie kwadratowy babiniec z przedsionkiem od frontu. Nad babińcem wznosi się chór muzyczny z wybrzuszonym parapetem.

W tęczy można zobaczyć ludowy ruski krzyż procesyjny z XIX wieku. Stropy cerkwi są płaskie. Jej elewację frontową wieńczy ogzymsowany ścięty przyczółek. Pokryty blachą dach świątyni jest trójspadowy o jednej kalenicy, która ma sześcioboczną, pokrytą namiotowym dachem z krzyżem żelaznym z 1874 roku wieżyczkę na ażurową sygnaturkę.

Nad przedsionkiem wznosi się ośmioboczna wieżyczka z ośmioboczną kopułką, dwiema kondygnacjami gzymsów i baniastym hełmem.

Wewnątrz świątyni można zobaczyć resztki ikonostasu i trzy ołtarzyki z około 1900 roku, które sprowadzono z cerkwi w Daliowej; świecznik na paschał cynowy, niebieski ornat wykonany z tkaniny roszowanej z XVIII wieku.

W pobliżu cerkwi stoi dzwonnica umiejscowiona w północnej części cmentarza. Wybudowano ją w 1847 roku. Jest to obiekt murowany, potynkowany, dwukondygnacyjny, o kształcie kwadratu. Kondygnacje są oddzielone od siebie gzymsem. Górna kondygnacja posiada trzy arkady. Dach dzwonnicy jest namiotowy, mansardowy, kryty blachą, zwieńczony kulą i krzyżem.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., „Katalog Zabytków Sztuki. Krosno, Dukla i okolice”, Warszawa 1977,

Mendelowski S., „Rymanów Zdrój”, Krosno 2006.

 

 {nomultithumb}

 

wtorek, 24 marzec 2015 11:05

Cmentarz w Bałuciance

Napisane przez

Stary cmentarz w Bałuciance znajduje się w pobliżu cerkwi. Na nim można spotkać kilkanaście cennych nagrobków, z których najstarszy pochodzi z 1889 roku.

 

 

 

 {nomultithumb}

 

poniedziałek, 23 marzec 2015 13:40

Kirkut w Rymanowie

Napisane przez

 

Na wschodnim stoku wzniesienia Kalwaria można dojść do żydowskiego kirkutu położonego w otoczeniu starych drzew. Znajdują się tam liczne maceby, również XVIII-wieczne. Wśród grobów rabinów można zobaczyć mogiłę rabina Fridmana z XVIII wieku. Z kolei na cyplu znajdują się mogiły żołnierzy austriackich narodowości żydowskiej, którzy zginęli w czasie I wojny światowej. Mogiły zdewastowali Niemcy.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Michalak J., „Rymanów, Rymanów Zdrój i okolice”, Krosno 1998,

Kiryk F.(red.), „Rymanów. Dzieje miasta i Zdroju”, Rymanów 1985.

 

 {nomultithumb}

 

wtorek, 17 luty 2015 13:42

Dawna cerkiew we Wróbliku Szlacheckim

Napisane przez

Dawna greckokatolicka cerkiew pod wezwaniem Zaśnięcia Matki Boskiej we Wróbliku Szlacheckim obecnie pełni funkcję kościoła rzymskokatolickiego pod wezwaniem Serca Pana Jezusa. Na katolicką świątynię została zaadaptowana w 1946 roku po licznych wysiedleniach grekokatolików.

 

Cerkiew wybudowano w 1869 roku. Remont przeszła w 1923 roku.

Jest to drewniany obiekt o konstrukcji zrębowej. Oszalowany i trójdzielny.

Prezbiterium świątyni zamyka się trójbocznie. Od wschodu łączy się ze starą zakrystią, zaś od północy z nową. Ma zwierciadlane sklepienie. Nawa o płaskim stropie jest szersza, powstała na planie prostokąta. Jej ściany są rozczłonkowane przyściennymi słupami.

Od zachodu znajduje się węższy babiniec, który przechodzi w wieżę. Przed nim jest mała kruchta powstała w XX wieku. Wschodnia ściana babińca posiada dwa prostokątne przezrocza do nawy.

Okna świątyni zostały powiększone w XX wieku. Dachy świątyni są dwuspadowe i pokryte blachą. Na kalenicach widnieją dwie niskie, ośmioboczne wieżyczki z baniastymi hełmami. Nad babińcem znajduje się niska kwadratowa wieża, którą zwieńcza ośmioboczny baniasty hełm.

W środku świątyni można zobaczyć figuralną polichromię wykonaną przez jaśliskiego malarza, Pawła Bogdańskiego w 1871 roku; resztki ikonostasu z około 1870 roku, kamienną kropielnicę w kształcie kielicha z II połowy XIX wieku oraz promienistą monstrancję z plakietkami przedstawiającymi Boga Ojca, Ducha Św. i dwa aniołki z 1840 roku, którą ufundowali Jan Kowalczuk i Bazyli Podlaszecki.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., „Katalog Zabytków Sztuki. Krosno, Dukla i okolice”, Warszawa 1977.

 

 {nomultithumb}

 

wtorek, 17 luty 2015 13:41

Dawna cerkiew we Wróbliku Królewskim

Napisane przez

Dawna greckokatolicka cerkiew pod wezwaniem Wniebowzięcia Matki Boskiej we Wróbliku Szlacheckim obecnie pełni funkcję kościoła rzymskokatolickiego. Wybudowano ją w 1888 roku. Jest to obiekt murowany. Posiada 5 kopuł. We wnętrzu można zobaczyć polichromię figuralną wykonaną przez jaśliskich malarzy, Feliksa i Pawła Bogdańskich; ruski krucyfiks z przełomu XVIII i XIX wieku.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., „Katalog Zabytków Sztuki. Krosno, Dukla i okolice”, Warszawa 1977,

Przewodnik turystyczny LGD „Dorzecze Wisłoka”.

 

 

 {nomultithumb}

 

wtorek, 17 luty 2015 13:31

Kościół św. Wawrzyńca w Rymanowie

Napisane przez

Późnobarokowy kościół św. Wawrzyńca w Rymanowie został wybudowany w latach 1779-1781. Świątynia znajduje się w południowej części rynku. Budowlę zaprojektował malarz i budowniczy Antoni Stroiński z inicjatywy wojewody wołyńskiego, Józefa Ossolińskiego. Świątynię konsekrowano w 1798 roku.

Budowla jest murowana, kamienna, otynkowana, jednonawowa. Dwuprzęsłowe prezbiterium zwraca się na południe. Zamyka się trójbocznie. Prezbiterium łączy się z zakrystią i skarbczykiem od wschodu, zaś od zachodu z drugą zakrystią z przedsionkiem. Trójprzęsłowa nawa kościoła jest szersza od prezbiterium. Zarówno wnętrze prezbiterium, jak i nawy podzielono parzystymi pilastrami, które służą jako podpora belkowania z gzymsem przełamującym się na osi pilastrów. Pomiędzy pilastrami w nawie znajdują się arkadowe wnęki zaołtarzowe. Tęcza zamyka się łukiem półkolistym.

Nawa, prezbiterium i piwnice z korytarzami mają sklepienie kolebkowe z lunetami. Z kolei zachodnia zakrystia i przedsionek pod wieżą nakryte są sklepieniem kolebkowo-krzyżowym. Nad nawą znajduje się ażurowa, wieloboczna sygnaturka na wieżyczkę. Nawę i prezbiterium pokrywa dwuspadowy dach, zakrystię – dach pulpitowy, zaś kaplicę – kopuły z sześciobocznymi latarniami z daszkami namiotowymi. Jednokondygnacyjna fasada ujęta jest w pary pilastrów, które maja jońskie głowice z girlandami. Zakańcza ją trójkątny szczyt. Na osi umieszczono wnękę zamykającą się łukiem segmentowym. W niej znajduje się kamienny portal z kluczem. Nad nim widnieje stiukowa płaskorzeźba z insygniami papieskimi. Wyżej, nad nią z kolei klasycystyczna rzeźba z 1779 roku z przedstawieniem wręczenia kluczy św. Piotrowi. W szczycie umieszczono Topór - herb Ossolińskich. We wnękach ścian bocznych części frontowej znajdują się kamienne, uszate portale z kluczami. Podobne znajdziemy również w środku świątyni.

We wnętrzu kościoła można zobaczyć ołtarz główny autorstwa snycerza z Lubatowej, Józefa Aszklara, który wykonał również figury św. Piotra i Pawła. W centrum znajduje się Pieta ofiarowana przez Władysława Jagiełłę parafii. Zasuwę Piety zdobi obraz św. Anny „nauczającej Marię” z 1865 roku. Późnobarokowe ołtarze boczne z XVIII wieku znajdują się przy tęczy. Ołtarze są jednokondygnacjowe ze zwieńczeniami zebranymi w woluty i pilastry. W lewym można zobaczyć rzeźbę św. Kazimierza, zaś w prawym św. Pawła Pustelnika i św. Jacka. Rzeźby datuje się na lata 1779-1781. Obrazy z ołtarzy przedstawiają św. Józefa, św. Stanisława Kostkę, św. Franciszka i Matkę Boską Różańcową. Wszystkie pochodzą z 1865 roku.

XVIII-wieczne ołtarze boczne w nawie głównej są jednokondygnacjowe ze zwieńczeniami oraz parami kolumn, które dźwigają belkowanie z przerwanymi przyczółkami. Rzeźby w obydwu ołtarzach to św. Izydor, św. Roch, św. Michał, św. Wojciech i św. Stanisław (z XX wieku). Obrazy przedstawiają: „Spotkanie świętych Piotra i Pawła”, „Świętych biskupów Stanisława i Wojciecha”.

Wschodnia kaplica przylegająca do nawy jest pod wezwaniem Jezusa Ukrzyżowanego, natomiast zachodnia pod wezwaniem Matki Boskiej. Kaplice powstały na planie pięcioboku. Ich wnętrze jest owalne. Nakrywają je spłaszczone kopuły w kształcie elipsy. Ściany kaplic również zdobią pilastry. We wschodniej kaplicy znajduje się dolna część dawnego ołtarza głównego, połączona z tabernakulum. W kaplicy zachodniej umieszczono renesansowy, marmurowy nagrobek slipingowy rodziny Sienieńskich z inskrypcją wiersza Mikołaja Reja „Na groby” z około 1580 roku. Nagrobek, który zdobią rzeźby z alabastru wykonał lwowski rzeźbiarz, Herman Hutten-Czapka.

Na ścianach znajdują się epitafia inskrypcyjne z czarnego marmuru: Józefa hr. Ossolińskiego, ks. Wincentego Rawicza-Giebułtowicza, Zofii z Signiów Skórskiej i Wojciecha Sołtysika.

W kościelnym inwentarzu można znaleźć: późnobarokowe, drewniane lichtarze z XVIII wieku, klasycystyczne, cynowe lichtarze z przełomu XVIII i XIX wieku, klasycystyczną wieczną lampę z I połowy XIX wieku, haftowane ornaty (jeden podarowała Anna Stadnicka w 1715 roku).

Część frontowa przechodzi w wieżę, która została odbudowana w 1948 roku po tym, jak ucierpiała w czasie działań wojennych. Dół wieży jest murowany, na narożnikach ma pilastry, zaś góra jest drewniana, przepruta czterema arkadami, w narożnikach ma wazony. Wieża jest pokryta namiotowym dachem podbitym blachą.

Pod kościołem znajdują się piwnice, korytarze i owalna krypta grobowa nakryta żaglastym sklepieniem. W niej umieszczono kamienny sarkofag Józefa Ossolińskiego z 1780 roku.

Drzwi wraz z okuciami, zamkami i rokowymi ornamentami pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Michalak J., „Rymanów, Rymanów Zdrój i okolice”, Krosno 1998,

Kiryka F.(red.), „Rymanów. Dzieje miasta i Zdroju”, Rymanów 1985.

 

 {nomultithumb}

 

wtorek, 17 luty 2015 13:00

Ruina cerkwi w Króliku Wołoskim

Napisane przez

Dawna cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem św. Mikołaja w Króliku Wołoskim została zbudowana w latach 1843-1845. Budowlę remontowano w latach 1923 i 1930.

 

Klasycystyczna cerkiew jest murowana z kamienia i cegły, potynkowana, o układzie dwudzielnym. Wybudowano ją z kamienia rzecznego. Świątynia ucierpiała w czasie walk II wojny światowej. Po opuszczeniu miejscowości przez grekokatolików z cerkwi zrobiono magazyn.

Prezbiterium świątyni jest skierowane na zachód. Zostało zbudowane na planie kwadratu. Od południa i północy są dołączone do niego dwie zakrystie.

Nawa jest szersza od prezbiterium. Wzniesiono ją na planie wydłużonego prostokąta. Od prezbiterium oddziela ją murowana ściana z przeprutymi trzema półkolistymi arkadami.

Chór muzyczny ma drewniany parapet i wspiera się na dwóch filarach.

Okna są umieszczone w głębokich wnękach i zamykają się półkoliście.

Dach świątyni jest pobity blachą. Nad prezbiterium i nawą jest dwuspadowy o jednej kalenicy z trzema ośmiobocznymi wieżyczkami o baniastych hełmach z latarniami, zaś nad zakrystiami dachy są pulpitowe.

Świątynia została poważnie uszkodzona w czasie działań wojennych II wojny światowej. Od tej pory pozostaje w ruinie.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., „Katalog Zabytków Sztuki. Krosno, Dukla i okolice”, Warszawa 1977,

Przewodnik turystyczny LGD „Dorzecze Wisłoka”.

 

 {nomultithumb}

 

Kościół pod wezwaniem Narodzenia NMP i św. Wacława w Króliku Polskim wybudowano w 1751 lub 1754 roku. Świątynię ufundował biskup przemyski, Wacław Hieronim Sierakowski. Konsekrowano ją w 1756 roku.

 

Drewniany kościół ma konstrukcję zrębową, jest orientowany, oszalowany gontem i posiada wieżę o konstrukcji słupowej.

Prezbiterium świątyni postawiono na planie kwadratu. Zamyka się ono trójbocznie. Od północy łączy się z murowaną zakrystią na planie prostokąta, która powstała w 1647 roku.

Nawa kościoła jest prostokątna, szersza i wyższa od prezbiterium. Od zachodu łączy się z czworoboczną wieżą z babińcem w przyziemiu. Wnętrze ma sufity z fasetą, tylko zakrystia posiada sklepienie żaglaste. Tęcza zamyka się łukiem spłaszczonym. Na jej belce widnieje krucyfiks i rzeźba Matki Boskiej i św. Jana Ewangelisty z I połowy XIX wieku. Chór muzyczny wspiera się na dwóch słupach. Jego parapet wysuwa się pośrodku. Na nim widnieje data 1867 i nazwisko organisty: Michał Józef Sewicz.

Okna świątyni są prostokątne, zamknięte łukiem segmentowym. Okna chóru dodatkowo mają kraty.

Dachy świątyni są pokryte blachą. Nad nawą znajduje się ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę, z latarnią nakrytą sześciobocznym hełmem.

Wieża kościoła zbudowana jest na planie kwadratu. Ma jedną kondygnację, lekko pochyłe ściany i jest niska.

Późnobarokowy ołtarz główny świątyni pochodzi z 1771 roku. Jest dwukondygnacjowy. Dolna kondygnacja ma sześć kolumn, które dźwigają belkowanie z półkoliście wygiętym gzymsem, natomiast górna ma cztery kolumny i obie są ujęte uchami z akantu. W głównym polu można zobaczyć obrazy: Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 1636 roku, Petrus Raphael Burnathowicz malarza z Brzozowa oraz na zasuwie św. Józefa. W drugie kondygnacji obraz św. Wacława, na bramkach rzeźby świętych Piotr i Pawła z XIX wieku.

W przedsionku znajdują się dwa retabula ołtarzowe. Pierwsze jest barokowe z XVIII wieku i posiada bogatą dekorację snycerską, w zwieńczeniu ikona Chrystusa Zmartwychwstałego. Drugie jest rokokowe z końca XVIII wieku, w jego głównym polu znajduje się ikona Narodzenia N.P. Marii.

Ambona pochodzi z 1759 roku. Jej korpus jest okrągły, wsparty na słupie. Zdobią go woluty, baldachim z lambrekinem i trzema wolutami w zwieńczeniu. W zaplecku wisi obraz św. Jana Nepomucena.

W kościele można zobaczyć prospekt organowy ufundowany przez Wacława Hieronima Sierakowskiego z 1756 roku, późnobarokową kamienną chrzcielnicę z ok. 1720 roku, o kształcie kielicha; kamienną kropielnicę w kształcie kielicha z 1784 roku, klasycystyczny konfesjonał z I połowy XIX wieku, zakrystyjną szafę z I połowy XIX wieku, feretron z I połowy XIX wieku z dwustronnym obrazem: Św. Rodziny oraz Matki Boskiej Różańcowej ze świętymi Dominikiem i Katarzyną Sienieńską; dwa późnobarokowe krucyfiksy z XVII i XVIII wieku, sześć lichtarzy drewnianych z I połowy XIX wieku, białe ornaty (jeden z kolumną z tkanin z II połowy XVIII wieku, drugi z haftem łańcuszkowym przeaplikowanym z końca XVIII wieku) oraz czerwony ornat z tkaniny z XIX wieku.

Budowla znacznie ucierpiała w czasie działań wojennych II wojny światowej. Została wyremontowana w 1950 roku. Kościół znajduje się na wzniesieniu, nad rzeką Tabor. Otaczają go dęby i jesiony. W pobliżu znajduje się XIX-wieczny nagrobek i grota Matki Boskiej z Lourdes. U podnóża skarpy stoi pomnik ku czci ofiar II wojny światowej.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Michniewscy M. i A., Duda M., Wypych S., „Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia”, Pruszków 2001;

Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., „Katalog Zabytków Sztuki. Krosno, Dukla i okolice”, Warszawa 1977.

 

 {nomultithumb}

 

wtorek, 17 luty 2015 12:38

Kościółek pod wezwaniem Św. Krzyża w Klimkówce

Napisane przez

Kościółek pod wezwaniem Św. Krzyża w Klimkówce zbudowano w 1868 roku. Prace renowacyjne przeprowadzono w 1983 roku. Dach pokryto blachą.

 

Drewniana świątynia ma konstrukcję zrębową i jest oszalowana gontem. To budowla jednoprzestrzenna, zbudowana na planie prostokąta, zamykająca się trójbocznie. Dach jest dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę, nad kruchtą – pulpitowy.

Prezbiterium świątyni jest zwrócone na południe. Od północy znajduje się oszalowana deskami kruchta, którą dostawiono około 1890 roku.

Sufit kościółka ma fasetę, ściany dzielą się pilastrami. Wewnątrz świątyni można zobaczyć ołtarz główny z 1869 roku z rzeźbami. W centrum znajduje się krucyfiks z czwartej ćwierci XVII wieku oraz rzeźby ludowe z XIX wieku: Matka Boska i św. Jan Ewangelista. W zwieńczeniu umieszczono płaskorzeźbę Boga Ojca. Prospekt organowy pochodzi z 1869 roku, zaś szklany świecznik z XVIII wieku.

Strop z fasetą przedstawia niebo pokryte gwiazdami. Witraże z XX wieku ukazują św. Teresę i Matkę Boską Częstochowską. Na ścianie można zobaczyć obraz przedstawiający legendarne odnalezienie krzyża.

Przed kościółkiem stoi kamienna kropielnica w kształcie czary na cokole z 1878 roku.

W tej niewielkiej świątyni odbywają się uroczystości odpustowe: w dniu 3 maja w święto Znalezienia Krzyża Świętego oraz w dniu 14 września w święto Podwyższenia Krzyża Świętego.

Istnieje legenda mówiąca o tym, że kościółek stoi w miejscu, gdzie miejscowy rolnik wyorał figurę Chrystusa Ukrzyżowanego. Na widok podobizny Zbawiciela uklękły woły ciągnące pług oraz chłop i jego córka. Początkowo krzyż powieszono na pobliskim drzewie. Gdy zaczęły zdarzać się cuda przy nim, postanowiono wybudować świątynię.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., „Katalog Zabytków Sztuki. Krosno, Dukla i okolice”, Warszawa 1977;

Michniewscy M. i A., Duda M., Wypych S., „Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia”, Pruszków 2001.

 

 {nomultithumb}

 

Strona 1 z 2

Artykuły

Atrakcje w Dorzeczu Wisłoka

Ciekawe miejsca w Dorzeczu Wisłoka

Cerkwie, koscioły i cmentarze w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki turystyczne w Dorzeczu Wisłoka

Szlaki rowerowe w Dorzeczu Wisłoka

Zabytki w Dorzeczu Wisłoka

Fauna w Dorzeczu Wisłoka

Flora w Dorzeczu Wisłoka

Filmy VIDEO HD

 

Kontakt

Beskidzki Portal Turystyczny wdorzeczuwisloka.pl Redaktor Naczelny Maciej Dufrat 502 920 384
 Potrzebujesz reklamy? ZADZWOŃ502 920 384